دختری در مه

سلام  و ممنون از نظراتون . این دفعه میخوام یکی از شعر های قشنگه فروغ فرخزاد رو بنویسم .

من اشعاره فروغ رو خیلی دوست دارم. امیدوارم که خوشتون بیاد.

راز من

هیچ جز حسرت نباشد کار من

بخت بد, بیگانه ای شد یار من

بی گنه زنجیر بر پایم زدند

وای از این زندان محنت بار من

                                                   وای از این چشمی که می کاود مرا

                                                   روز و شب در چشم من راز مرا

                                                   گوش بر در می نهد تا بشنود

                                                   شاید ان گمگشته , اواز مرا

گاه می پرسد که اندوهت ز چیست

فکرت اخر از چه رو اشفته است

بی سبب پنهان مکن این راز را

درد گنگی در نگاهت خفته است

                                                   گاه می نالد به نزد دیگران :

                                                   کاودگر ان دختر دیروز نیست

                                                   اه , ان خندان لب شاداب من

                                                   این زن افسردهء مرموز نیست

گاه می کوشد که با جادوی عشق

ره به قلبم برده افسونم کند

گاه می خواهد که با فریاد خشم

زین حصار راز بیرونم کند

                                                   گاه می گوید که (( که کو , اخر چه شد ؟

                                                   ان نگاه مست و افسونکار تو

                                                   دیگر ان لبخند شادی بخش و گرم

                                                   نیست پیدا بر لب تب دار تو ))

من پریشان دیده میدوزم بر او

بی صدا نالم که (( اینست انچه هست

خود نمی دانم که اندوهم ز چیست ))

زیر لب گویم , چه خوش رفتم ز دست

                                                   همزبانی نیست تا برگویمش

                                                   راز این اندوه وحشتبار خویش

                                                   بی گمان هرگز کسی چون من نکرد

                                                   خویشتن را مایهء ازار خویش

از منست این غم که بر جان منست

دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

پای در زنجیر , می نالم که هیچ

الفتم با حلقهء زنجیر نیست

                                                     اه , اینست انچه می جستی به شوق

                                                     راز من , راز زنی دیوانه خو

                                                     راز موجودی که در فکرش نبود

                                                     ذره ای سودای نام و ابرو

راز موجودی که دیگر هیچ نیست

جز وجودی نفرت اور بهر تو

اه , اینست انچه رنجم می دهد

ورنه , کی ترسم زخشم و قهر تو

                                                                                   اهواز - اسفند۱۳۳۳

تعجب نکردیناخه برای اولین باره که میام حرف میزنم.

همیشه با شعر یا داستانای کوتاه حرفامو میزدم..ولی این دفعه بعد از این چند وقت که اپ نکرده

بودم گفتم بیام خودم بنویسم.بیامو بگم اصلا برای چی مینویسم! اصلا برای کی مینویسم. فکر

 کنم اینطوری که یه ذره از من بدونید بهتر باشه. الان که دارم مینویسم حالم خیلی خوب نیست

 اخه میدونید من این وبو واسه عشقم درست کرده بودم. البته هنوزم به عشقه اون مینویسم ولی

 دیگه خودش نیست! یه چند وقت میخواستم این وبو حذف کنم ولی گفتم بزار باشه.لااقل حرفامو

با شما بزنم. از این به بعد تصمیم گرفتم که هر از چند وقتی بیامو از خودم بگم.

خوب من یه دخترم..یه دختر تنها...یعنی تنها نبودمااااا.ولی تنها شدم.مدتیه که دارم به تمام این

اتفاقاتی که تو این مدت کوتاه برام افتاده فکر میکنم ولی هیچ وقت به نتبجهء خوبی نمیرسم.

همش با خودم کلنجار میرم.نمیدونم......اصلا نمیدونم چی شد این جوری شد.

ولی دیگه من با این موضوع که خودم میدونم چیه کنار اومده بودم..ولی نمیدونم چی شد که

امشب انقدر حالم بد شد.که دیگه جاییو نداشتم که بیام خودمو خالی کنم جز این وبلاگ که تنها

 جایی هستش که من میتونم هر چی که میخوام بگم.از دلتنگیام..از همه چی

حالا هم دیگه من فعلا میرم.ولی دارم دیوونه میشم.

دیگه تحمل ندارم.

خدافظ.